Ivy; 2

Dzwonek! Nareszcie! Teraz trzeba tylko znaleźć Max'a i urwać się ze szkoły. Jest! Stoi koło klasy do muzyki.
-Cześć Max -powiedziałam podchodząc do niego.
-No hej -odpowiedział i przytulił mnie.
-Muszę z tobą pogadać.
-No to mów.
-Ale nie tutaj -pokazałam mu blizne, która teraz świeciła jak żarówka.
-Zrywamy się?
-Jak dla mnie spoko.
Wychodząc ze szkoły bocznym wejściem mija się fontannę, właśnie stały przy niej dwie dziewczyny. Jedna robiła węża z wody, a druga się z niej śmiała, iż wygląda jak gargulec. Czarodziejki! -pisnęłam w duchu. Schowałam siebie i Max'a pod zasłoną Ducha i zaczęłam psuć wężo-gargulca.
-Co ty zrobiłaś!? Ten wąż dodaje mi mocy! -wykrzyknęła blondynka, ale się wkurzyła.
-Ojejciu jejciu, to nawet węża nie przypominało, a tak poza tym to nie ja, cioto -odparła brunetka.
-Nie nazywaj mnie ciotą! A tak wgl to dzięki wężom ze wszystkich żywiołów ma nam się ukazać ta, która włada wszystkimi żywiołami! -gdy skończyła krzyczeć rzuciła w brunetke ogromną kulą wody.
-Max, ona mówiła o mnie? -spytałam szeptem. Wtedy brunetka podbiegła do mnie i chwyciła mnie za gardło.
-Puść.. mnie -wychrypiałam.
-Kim jesteś? -czy ona syczy!?
-Ivy. Puść mnie, bo rozwale ci głowę!
-Powodzenia.
Za pomocą wiatru przywołałam do siebie cegłę i uderzyłam ją w bok głowy. Przewróciła się i uwolniła mnie z uścisku. Wstała i podbiegła z szybkością wampira do sterty cegieł, rzuciła jedną we mnie, ale Max mnie osłonił i dostał w głowę.
-Teraz pożałujesz -przekazałam jej w myślach, a ona wyglądała jakby zobaczyła ducha.
-Przyzywam potęgę żywiołów! Niech Powietrze, Ogień Woda, Ziemia oraz Duch wypełnią mnie! -poczułam jak żywioły wypełniają mnie, sprawiając, iż czułam się silniejsza.
-To są jakieś jaja!? -krzyknęła brunetka, była przerażona.
-Stul twarz! -wykrzyknęłam i rzuciłam w nią kulą żywiołów.
Ona i blondynka uderzyły w ściane sklepu, Max zdążył się ocknąć.
-Ivy, chodźmy stąd. Za pare minut będzie tutaj dyrektor -powiedział Max wstając.
-Okey, do ciebie?
-Jasne.
Wzięłam go pod ramię, uczyniłam nas niewidzialnymi i ruszyliśmy do jego domu.

Ivy; 1

Wtorek. Kolejna noc pełna j e g o. Nie wiem kim jest i skąd pochodzi. Wiem tylko, że mi się śni. Idę do szkoły i spotykam go gdy wychodzi ze sklepu. Zaczyna ze mną rozmawiać. Kiedy już ma mi powiedzieć jak ma na imię zadzwonił budzik. 7:55 o kurde, zaspałam. Ubrałam się w jinsy, tunikę, wzięłam torbę i wybiegłam z domu. Muszę to zrobić -pomyślałam. Kilka wdechów i już.
-Wietrze, spraw bym była szybka jak ty -wyszeptałam.- Duchu, pomóż mi stać się niewidzialną -zaczekałam, aż żywioły zrobią to o co poprosiłam i zaczęłam lecieć. Przeleciałam pół miasta, w szkole byłam 2 minuty po dzwonku.
-Dzień dobry panie Lank, przepraszam za spóźnienie -powiedziałam zdyszana.
-Dobrze Emily, siadaj na swoje miejsce -gdy odpowiadał w jego głosie było coś nowego, może ekscytacja?
Podeszłam do swojej ławki, na jego lekcjach siedzę z Mimi.
-Dzieci, na początek chciałbym przedstawić wam nowego ucznia, Jay'a.
I wtedy wszedł o n. Ten gość, który mi się śni. W dniu wypadku wypaliła mi się blizna w kształcie smoka i właśnie zaczęła mnie piec jak diabli. Jest źle, bardzo źle! Muszę na przerwie znaleźć Max'a.
-Jay, usiądź z Ivy, Mimi przesiądź się do Sary -powiedział nauczyciel. Czy on chce, żebym zwariowała!?
Kiedy Jay do mnie podszedł blizna zaczęła świecić. Ratunku!